Araşdırmalar göstərir ki, 20-li yaşların sonu 30-lu yaşların əvvəlləri arasında bağlanan evliliklərdə boşanma riski daha aşağıdır.
Medicina.az xəbər verir ki, evlilik üçün ideal vaxt uzun müddətdir ki, iki əks baxış ətrafında fırlanır.
Bir tərəfdən, gənc yaşda evlənməyin daha sağlam olduğu fikri var. Digər tərəfdən isə evlilik gecikdikcə daha şüurlu olur.
Lakin son sosioloji tədqiqatlar göstərir ki, bu fərziyyələrin heç biri təkbaşına reallığı izah etmir. Mövcud məlumatlar göstərir ki, evlilik yaşı ilə boşanma riski arasında əlaqə var.
Sosioloq Nikolas Volfinqer tərəfindən aparılan və Ailə Tədqiqatları İnstitutu tərəfindən dərc edilən araşdırmaya görə, daha gənc yaşda bağlanan evliliklərdə boşanma riski xeyli yüksəkdir. Xüsusilə, 20-li yaşların əvvəllərində evlənən cütlüklər evliliyin ilk illərində daha çox ayrılma nisbətinə malikdirlər.
Araşdırmalar göstərir ki, erkən nikahlarda fərdlərin şəxsi kimliklərini, karyera yollarını və həyat məqsədlərini tam müəyyən edə bilməmələri münasibətləri zəiflədir.
Məlumatlara görə, evlilik yaşı artdıqca boşanma riski müəyyən bir nöqtəyə qədər azalır. Lakin bu azalma davamlı deyil. Volfinqerin təhlilinə görə, risk 28 yaş ətrafında ən aşağı səviyyəyə çatır. Bu həddən sonra boşanma ehtimalı yavaş, lakin sabit bir yüksəliş tendensiyası göstərir. Bu mənzərə göstərir ki, evlilikdə "nə qədər gec, bir o qədər yaxşıdır" fikri həmişə doğru deyil.
Tədqiqatlarda "qızıl yaş aralığı" kimi müəyyən edilən 28-32 yaş fərdlərin həm emosional, həm də sosial cəhətdən daha balanslı olduğu bir dövrə uyğun gəlir. Mütəxəssislərin fikrincə, təhsil prosesi əsasən bu yaşlarda başa çatır, karyera istiqaməti daha aydın olur və fərdi kimlik daha möhkəm şəkildə müəyyən edilir. Bu, evlilik qərarlarının daha şüurlu və real gözləntilərlə verilməsinə imkan verir.
Eyni zamanda, bu yaş qrupundakı cütlüklərin daha inkişaf etmiş ünsiyyət bacarıqlarına və münaqişələrin idarə olunmasına malik olduğu düşünülür. Ortaq məqsədlərin daha aydın tərifi və fərdi rolların daha yaxşı başa düşülməsi evliliklərin davamlılığını gücləndirən amillər arasındadır.
Sosial elm məlumatları göstərir ki, bu yaş aralığında bağlanan evliliklərin, xüsusən də ilk beş ildə dağılma ehtimalı daha azdır. Tədqiqatçılar qeyd edirlər ki, bu dövrdə bağlanan evliliklərdə tələsik qərarların daha aşağı nisbəti göstərilir və cütlüklər evliliyə daha yaxşı hazırlaşırlar.
Lakin, mütəxəssislər bizə bu araşdırmaların ümumiləşdirilmiş statistik tendensiyalar olduğunu da xatırladırlar. Şəxsi tarix, münasibət dinamikası, mədəni dəyərlər və həyat şəraiti hər bir evlilikdə həlledici rol oynamağa davam edir. Buna görə də, "ideal yaş" anlayışı qəti bir qayda deyil, evlənmək qərarının hansı şərtlər altında daha düzgün verildiyini göstərən bir çərçivə hesab olunur.
Aygün
Medicina.az